رفتن به سوی خانه خدا ......
رفتن به سوی خانه خدا ...... دختر گلم، بعد از 4 روز ماندن در مدینه، روز 20 خرداد بعد از ناهار لباس های احرام رو به تن کردیم و به سمت مسجد شجره حرکت کردیم....
شما هم یک دست لباس سفید تنت بود که مثل فرشته های کوچولو شده بودی
می دانم که دلت هم عین لباس هات پاک و سفید هست و ایشالاه وقتی بزرگ هم شدی دلت پاک و صاف بمونه...
یک سری از افراد کاروان با فرشته کوچولوی ما عکس یادگاری هم گرفتن.
هنگام رفتن از مدینه از یک سو ناراحت بودیم که این چند روز مثل برق و باد گذشت و شاید دیگه تا آخر عمرمون هم زیارت حرم پیامبر قسمت مون نشه و باید با مدینه خداحافظی کنیم و از یک سو خوشحال بودیم که به زیارت خانه خدا می رویم و دخترم می خواد برای اولین بار اون خانه باشکوه رو زیارت کنه ....
بعد از تقریبا نیم ساعت که با اتوبوس رفتیم به مسجد شجره رسیدیم :
فرشته کوچولوی ما در لباس سفید ...
بابایی و سارینا خانوم در لباس سفید احرام...
الهام خانوم در لباس سفید احرام در شجره...
توی عکس پایین سارینا خانوم داخل مسجد شجره در قسمت زنانه نشسته....
بعد از نزدیک به یک ساعتی که داخل شجره نشستیم، خانومی اومد و لبیک رو گفت و ما هم تکرار کردیم و محرم شدیم، بعد از نماز مغرب و عشا به سمت مکه حرکت کردیم، شب خیلی سخت و خسته کننده ای بود، بعد از کلی خستگی باید تقریبا 6 ساعت در اتوبوس می نشستیم تا به مکه برسیم.....
با اینکه کلی خسته شده بودیم ولی شب خیلی خاطره انگیزی برای من بود، چون شب تولدم بود و حس خیلی خوبی بود که آدم در شب تولدش محرم بشه و به سوی خانه معبودش حرکت کنه .... توی این سال هایی که از خدا عمر گرفته ام، بهترین هدیه ای بود که در شب تولدم از خدای خودم گرفتم....
با لباس سفید احرام به میهمانی معبودم می رفتم و این یعنی انتهای خوشبختی....
خدایا باز هم هزار بار شکرت.
در ضمن در میان راه که به سمت مکه می رفتیم بابایی حسین و زندایی میترا زنگ زدن و تلفنی تولدم رو تبریک گفتن ...
خلاصه اینکه تقریبا ساعت یک و نیم نصفه شب به هتلمان در مکه رسیدیم و چون شما خسته بودی و با حضور شما من و بابایی با هم نمی تونستیم اعمال رو انجام بدیم، به همین جهت من و شما در اتاق مون در هتل موندیم و بابا محمد با کاروان برای انجام اعمال رفت...
من و شما و محیا خانوم (دختر دوست عمو عباس) در هتل خوابیدیم و بقیه برای انجام اعمال به مسجدالحرام رفتن و من و شما و بابایی و بقیه شب بعدش ( شب 21 خرداد) به حرم برای انجام اعمال رفتیم.
عزیز دلم، شب 21 خرداد برای اولین بار دختر جونم خونه خدا رو دید و چشمهاش به اون کعبه نورانی روشن شد و باز هم باید شکر خدا رو به جا آورد که در این سن پایین تو رو به خونه خودش دعوت کرد. الهی شکرت...
وقتی اولین بار وارد مسجدالحرام شدی:
و وقتی اولین بار کعبه رو دیدی:
بابایی من رو برای انجام اعمال همراهی کرد و شما رو پیش عمه راضیه شون گذاشتم، مثل اینکه یک کمی خوابت میامد و با گریه خوابیده بودی...الهی مامانی فدات بشه.
ایشالاه در پست بعدی عکس های بیشتری از خانوم خانوما در کنار خانه خدا قرار می دم....
خدایا شکرت به خاطر تموم نعمت هات، به خاطر تموم لطف هایی که به زندگی مون داری... زندگی مون رو در راه خودت هدایت کن، دخترم سارینا رو به خودت می سپارم، همراهش باش. نگهدارش باش.
و باز هم شکر....
